HOME  SCHRIJFWIJZE |  STUKKIE |  GEDICHT  |  GASTENBOEK



Schrijfwijze


Spreekwoorden en Gezegden

Stukkies

Gedichten

Gastenboek







Nieuw voor veel mensen is de smiley-taal. Vooral jongeren maken er in hun berichtjes veelvuldig gebruik van.

:-) glimlach
(-:
linkse smiley
:-D
met een lach
:-,
grijns
:-o
verbazing
:-*
oeps
:= |
baviaan
:-|
grimmig
8-o
verbazing
;-)
knipoog
:*)
dronken
:-\
besluiteloos
|-)
slapen
:->
grote lach
:-v
praten
:-V
schreeuwen
:-@
gillen
:-r
tong uitsteken
:-p
tong uitsteken
:-O
volkslied zingen
:-x
kus
:-X
dikke zoen
:-y
even terzijde
:-(
frons
:-[
pruilen
>:-<
erg kwaad
:-<
bedroefd
:-c
ongelukkig
:-9
lippen aflikken
:-E
vampier
:-#
zwijg als het graf
:-(*)
om te kotsen
#-)
nacht doorgezakt
%-)
lang gecomputerd
(:-)
kaal
:-}
met baard
:-{
met snor
:-{}
met snor + baard
>: )
duiveltje
3:-)
krullenbol
{{-}}}
overal haar
:-)8
met vlinderdasje
:-o…
kwijlen
:-||
woede
8-)
bril op
c|:=
Charly Chaplin
=|:-)=
Abrah.Lincoln
[:-)
walkman op
8:-)
klein meisje
:-)-8
volw. vrouw
{:-)
met toupet
}:-(
toupet in wind
B:-)
bril op hoofd
O:-)
engel
+-:-)
de Paus
:-/
sceptisch
*<:-)
Sinterklaas
>:->
duivels
[:]
robot
::-)
normale bril
B-)
met grote bril
:-#
met beugel
:^)
gebroken neus




geef uw mening s.v.p.

Wanneer zal ons dialect verdwijnen?

binnen 10 jaar
over 50 jaar
over 100 jaar
nooit!









 

Soms kijk ik even om

terug in het verleden

dan weet ik weer waarom

ik stand houd in het heden




 

Jeugdtrauma

Wie stoat in de riege.
Vol argernis.
Wie loert noar die gruune flesse.
De gruwel,
de rilling’n,
die groew’lijke luch
en den smerigen, viezen leppel.
Pure agressie,
det gruune flessie.
‘t Is ruzie,
getreiter,
gedruk en gedoe,
aw in de riege goat stoan.
Mateloos stinkend,
kokhalzend drinkend,
van die walgelijke leavertroan!


Een poosje geleden kreeg ik onderstaand gedichtje onder ogen, opgestuurd door iemand uit Nieuw Zeeland. De afzender vermeldde dat het gedichtje (in het Nederlands geschreven) uit ‘de Achterhoek’ afkomstig is. Ik kende het niet en weet niet wie de maker is. Maar ik vond het de moeite waard om het in het dialect om te zetten en het hier te vermelden.

Het spiegeltie.

Doar was een heeln, heeln zet terugge
een boertie, met een kromme rugge.
Hij was niet meer zo jong van joaren
en wörden al dunne in de hoaren.
An weelde was hij niet e’wend
en ‘n spiegel had hij nooit e’kend.

Maar toen hij eens an ’t spitten was
toen vun hij zo'n mooi stukkie glas,
't zat onder 't smeer en onder 't zaand
hij nam het in zien warkmanshaand.
Hij veagen het zaand of an de broek
en keek een zettie niet zo kloek.

"Det is mien va" fluustern hij devoot,
maar den is toch al joaren dood!"
Hij stak het twiefelend in zien zak
en bekeek het thuus op zien gemak.
“Mien va, mien va, den goeien man,
hij is ’t vaste, want hij kik mie an!”

En aaltied mosse der noar kieken,
hij vun hum toch zó sprekkend lieken.
Maar toen begun hij te overleng
wat zien vrouwe der van zol zeng.
Zie was een baas, een hellig wief
en mangs een bettie agressief.

En umdat hij bange veur heur was
verstoppen hij het biezundere glas.
En alle oamde keek hij gauw nog eam
"Mien va… da-k dit nog mag beleam.”
Totdat zien vrouwe argwaan kreeg
en marken dat hij iets verzweeg.

En toen hij ’n keer de deure uut was
zöchen zie heel goed en vun het glas.
Zie dreajn het umme en keek en keek
en raakn toen finaal van streek!

Zie-j det noe, ik dache ’t wel
der is een aand’re vrouwe in ’t spel.
Mien man, den hef gin hatte in ’t lief,
maar...hoe kump hij an zo'n lilijk wief?

 

 

Ojan 2005